Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ



Άποψη της έκθεσης «Οι Μηχανικοί δημιουργούν ζωγραφίζοντας» στην Δημοτική Πινακοθήκη «Σπύρος Λούης» του Δήμου Αμαρουσίου

Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων με αφορμή την συμπλήρωση  των 90 χρόνων
λειτουργίας της βιβλιοθήκης του, διοργανώνει την ομαδική έκθεση ζωγραφικής με θέμα «Οι Μηχανικοί δημιουργούν ζωγραφίζοντας» (μέχρι και την Κυριακή 3 Δεκεμβρίου 2017).
Στην έκθεση συμμετέχω με τρία έργα μου (Tifinagh I-II και Matria), μαζί με άλλα περίπου 50 άτομα, που το κοινό συνδετικό μας στοιχείο είναι, θα έλεγε κανείς από πρώτη άποψη, πως είμαστε ταυτόχρονα και Μηχανικοί, υπηρετούμε δηλαδή ένα εξαιρετικά απαιτητικό σε σπουδές αλλά και σε υπευθυνότητα τεχνικό κλάδο, ο οποίος προτάσσει τον ορθό λόγο και την εξειδίκευση.
Παρά τον εξ αντικειμένου ετερόκλιτο χαρακτήρα της, η έκθεση παρουσιάζει ένα απρόσμενα εξαιρετικό επίπεδο και ταυτόχρονα μεγάλο ενδιαφέρον. Η τέχνη (όπως άλλωστε μας δίδαξε ο μοντερνισμός) λειτουργεί «πραξικοπηματικά» σε μια πιο συνεκτική επιστημονική θεώρηση του αντικειμένου του μηχανικού, ανοίγοντας νέους δρόμους και προοπτικές, όπως συμβαίνει και το αντίστροφο _Το πνεύμα της τέχνης είναι αρχιτεκτονικό. Η ετερόκλητη συμβίωση των έργων στην έκθεση, από ένα σημείο και πέρα, στον προσεκτικό παρατηρητή, μπορεί να ανατρέπει το σύνηθες, να αποκαλύπτει παράδοξες ομοιότητες, να παράγει πολλαπλές εικόνες, όχι μόνο για την τέρψη των οφθαλμών, αλλά και για την σκέψη.

Τρία έργα της αρχιτέκτονα Φωτεινής Μαργαρίτη (αριστερά) και δύο έργα  της χημικού μηχανικού Ελένης Ζαχαρίου-Ρακαντά (δεξιά)

O Paul Klee είπε πως «η δουλειά μας είναι η υλοποιημένη μορφή που μπορεί να μετασχηματιστεί σε ένα αυτόνομο λειτουργικό οργανισμό. Όχι να συναγωνισθεί την φύση αλλά να παράγει κάτι, που λέει πως αυτό είναι όπως στην φύση. Δεν υπάρχει αντιγραφή ή αναπαραγωγή, αλλά περισσότερο μετασχηματισμός και νέα δημιουργία».
Αυτό το βήμα θα σημαδέψει τον χωρισμό των ατομικών τεχνών, της μιας από την άλλη και από την κοινή τους παράδοση και ιστορία. Η ανολοκλήρωτη φύση των έργων σε κάθε ξεχωριστό τομέα εμπερικλείει την μελλοντική δυνατότητα συμπλήρωσης, όπως συμβαίνει με ένα οργανισμό κατά την διαδικασία της ανάπτυξης του.
Σ’ αυτή την κατεύθυνση _της δυναμικής ολοκλήρωσης, μπορεί κανείς να ερμηνεύσει και την παράλληλη επίδοση όλων εκείνων των Τεχνικών, που υπερβαίνουν την απαιτητική επιστημονική τους  εξειδίκευση μέσω της τέχνης. Και όχι σαν την ενασχόληση με ένα «χόμπυ» όπως υποτιμητικά συνηθίζεται να αποκαλείται. Υποτιμητικά, γιατί όπως λέει και η Hannah Arendt
« Η κοινωνία της μάζας δεν θέλει την κουλτούρα αλλά την ψυχαγωγία »


 

Δύο έργα του αρχιτέκτονα Θεόδωρου Παπαϊωάννου (αριστερά) και τρία έργα της Ηλεκτρολόγου Μηχανικού & Μηχανικού Υπολογιστών Ευφροσύνης Μπούτσικα-Καζολή (δεξιά)


Τέλος, μιλώντας βέβαια για την συμμετοχή μου (αλλά μπορεί να εκφράζω και άλλους), μπορώ να πω πως είχε και ένα άλλο νόημα_ την έμπρακτη στήριξη ενός θεσμού που αριθμεί 90 χρόνια, την ιστορική Βιβλιοθήκη του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, σε μια εποχή που αυτοί οι θεσμοί κινδυνεύουν να απαξιωθούν και αποδομηθούν πλήρως, σε μια εντελώς αντίθετη κατεύθυνση από αυτή στην οποία έχουν νόημα ύπαρξης τόσο  ο καλλιτέχνης όσο και ο μηχανικός, οι οποίοι  ως δημιουργικές ατομικότητες (νομοθέτες της τέχνης και της τεχνικής τους) , οφείλουν να επινοήσουν (μόνοι και μαζί) τάξη  δίχως όρια από το άμορφο χάος, που σταδιακά γίνεται συνώνυμο του κόσμου.
Ο κόσμος σήμερα είναι απίστευτα περίπλοκος και έτσι μετατρέπεται σ’ ένα απέραντο εργοτάξιο παρατηρήσεων και εμπειριών για τους μηχανικούς, τους συγγραφείς, τους ζωγράφους κοκ. Δημιουργοί διαφορετικών ειδικοτήτων προσπαθούν να τον οικοδομήσουν, να τον αποκρυπτογραφήσουν, να τον αναπαραστήσουν, να τον αφηγηθούν. Σε μια κατάσταση βαθειάς κοινωνικής ασυμμετρίας και αποσπασματικότητας, μοιάζει  να είναι το έργο πολλών ατομικοτήτων, που παλεύουν όμως να συλλάβουν και να συνθέσουν την συνολική του εικόνα.

Τρία έργα της αρχιτέκτονα Δήμητρας Κατραούζου  (αριστερά) και τρία  έργα  του αρχιτέκτονα  Δημήτρη Ερηνάκη (δεξιά)

Θα ήθελα να κλείσω συνοπτικά με την Hannah Arendt, όπως σκιαγραφεί τον υπεύθυνο πολίτη εντός της Πόλεως, με την αρχαία ελληνική σημασία, της ετερόκλιτης συμβίωσης δηλαδή  σε ένα κοινό ιδεώδες, έστω και αν είναι διαρκώς ανέφικτο.
«Είναι η φαντασία και όχι μόνο ο ορθός λόγος που δημιουργεί δεσμούς ανάμεσα στους ανθρώπους» λέει η Arendt.

Φωτεινή Μαργαρίτη (F/M)

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ & ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΜΕΧΡΙ  ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ  3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Συμμετοχή με τρία έργα μου (Tifinagh I-II και Matria) στην ομαδική έκθεση ζωγραφικής
με θέμα «Οι Μηχανικοί δημιουργούν ζωγραφίζοντας», που διοργανώνει
 το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων με αφορμή την συμπλήρωση  των 90 χρόνων
λειτουργίας της βιβλιοθήκης του.
Η έκθεση πραγματοποιείται στην Δημοτική Πινακοθήκη «Σπύρος Λούης»
του Δήμου Αμαρουσίου-Πλατεία Ηρώων (έναντι Βασιλίσσης Σοφίας 85), Μαρούσι.
Εγκαίνια της έκθεσης: Τετάρτη 15 Νοεμβρίου, ώρα 19.00
ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ
ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ  3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2017.
Ωράριο λειτουργίας:
Καθημερινές 10.00 - 14.00 και 17.00 - 21.00, Σα/Κυ 11.00 - 20.00